ملاردی ها

همه ساله از اواسط اردیبهشت تا اواخر خرداد، دامنه کوه ها و تپه های زیبای اختر آباد شهرستان ملارد پوشیده از گل هاي شقايق و انواع گل های زيبا می شود به گونه اي که زيبايي آن از دور دستها نیز چشم هر بينننده اي را خيره مي کند و آدمي را به سوي بهشتي زيبا و به ظاهر دست نيافتني مي کشاند.

براي ديدن دشت هاي روييده از گل هاي شقايق، امسال کمي زودتر از حد معمول يعني جمعه يازدهم ارديبهشت ۱۳۸۸ به همراه همسرم و تني چند از بستگان به اخترآباد شهرستان ملارد رفتيم. هنوز گل هاي شقايق، دامن دشت ها را با سرخي خود به بهشت رؤياها گره نزده بودند.

بنا بر اين، از ساکنان بومي اخترآباد، زمان رويش دقيق شقايق ها را پرسيديم. گفتند: دشت هاي اخترآباد، همه ساله از حدود بيستم ارديبهشت تا اواخر خرداد به شقايق مي نشيتند ولي امسال که هواي بهاري چند درجه سردتر از سال هاي گذشته است شايد بيشتر شقايق ها از اواخر ارديبهشت به گل بشينند.

دشت هاي محل رويش شقايق ها، اگرچه رنگ شقايق به خود نگرفته بودند ولي سرشار از گل هاي زيباي وحشي بودند. گل هايي که جز دست قدرت صانع بيکران هستي، هيچ موجودي را ياراي خلقت آن نيست.

وقتي پاي به اين دشت هاي پوشيده از گل مي گذاري، سرمست از رايحه دل انگيز گل هايي مي شوي که آدمي را به رؤيا و خيال مي برد که شايد خواب مي بينم.

شماري از گل هاي وحشي روييده در اين دشت هاي زيبا عبارت بودند از: بابونه، گل گاو زبان، سنبل بنفش، لاله سرنگون و... و مقدار کمي گل شقايق و بالاخره گل هاي زرد رنگ و زيبايي که نام آن را نميدانم ولي دشت هاي وسيعي را به خود اختصاص داده بودند.

آري، دشت هاي وسيع و زيباي اخترآباد شهرستان ملارد، همه ساله و در موسم بهار سفره خود را براي رويش گل هاي بهاري مي گسترند و چشم انتظار آمدن مسافران بهاري مي مانند.