از مولتي کولتور امروزي شهرهاي پيرامون تهران
تا مترو پليس ۲۸ ميليوني ده سال بعد
معين الدين محرابي
http://malardiha.blogfa.com
چنان که ميدانيم ساکنان بومي و نيمه بومي تمام شهرها و شهرک هاي پيرامون شهر تهران، از کرج گرفته تا آبعلي، فقط يک تا دو درصد مي باشد و مابقي ساکنان آن يعني ۹۸ درصد ديگر مهاجر مي باشند.
اکنون وقتي به شهر سه ميليون نفري کرج نگاه مي کنيم، با يک مولتي کولتور روبرو هستيم که ساکنان بومي و نيمه بومي آن از يک درصد هم کمتر مي باشد. شهر ملارد نيز از اين قاعده مستثني نيست. اگر بخواهيم بوميان و نيمه بوميان آن را برآورد کنيم فقط با چند هزار نفر مواجه خواهيم شد.
بنا بر اين بايد گفت، ديگر کرجي، ملاردي، شهرياري و . . . به معناي بومي اصيل آن معنايي ندارد. از اينروست که مي بينيم عمده مشاغل اداري اين شهرها توسط کساني که به اين شهرها مهاجرت کرده اند انجام مي گيرد. زيرا آنان مکان زندگي خود را همان شهري مي شناسند که در آن زندگي مي کنند و خود را جداي از آن نمي دانند.
با نگاهي به شهرها و شهرک هاي پيرامون تهران به وضوح در مي يابيم که بيشتر کارکنان ادارات و سازمان هاي دولتي و نيمه دولتي، غير بومي هستند و حتي بيشتر کارکنان و کارگران مؤسسات خصوصي و کارخانه ها، غير بومي هستند. اين مسئله از آن جهت است که عمده ساکنان اين شهرها غير بومي هستند.
آيا نيم قرن پيش، اصلاً مکاني به نام فرديس، انديشه، مارليک، سرآسياب و . . . وجود داشت که بوميان آن معلوم باشد؟ تازه بخش قديمي شهر ملارد نيز که اکنون در حدود ۵۰ هزار نفر جمعيت دارد، اگر بخواهيم بوميان و نيمه بوميان آن را سرشماري کنيم، عددشان از چند هزار نفر تجاوز نخواهد کرد و همان چند هزار نفر را نيز اگر ريشه يابي دقيق کنيم، درخواهيم يافت که ريشه شان به شهرهاي ديگر کشيده مي شود که نشان مي دهد بوميان ملارد يعني کساني که لااقل پدرانشان از يک قرن پيش در ملارد ساکن شده باشند از چند صد نفر تجاوز نمي کند.
به پيش بيني جمعيت شناسان تا حدود ده سال ديگر از منطقه آبعلي تا آبيك يك مترو پليس ۲۸ ميليوني شكل ميگيرد كه از هم اکنون نگراني هايي در خصوص شيوه اداره و خدمات رساني به اين جمعيت بزرگ را پديد آورده است؛ ولي واقع امر اين است که اين مولتي کولتور از هم اکنون به رسميت شناخته شده است.
