ملارد و شهريار دو همسايه قديمي

 

چنان
که بخواهيم توصيفي از ملارد و شهريار داشته باشيم بايد بگوييم: ملارد و شهريار دو همسايه قديمي هستند که در طي قرون و اعصار شريک شادي
ها و غم
هاي يکديگر بوده
اند.

 

به عبارتي ساکنان منطقه وسيعي که از قديم
الايام شهريار ناميده مي
شده و صدها روستا را در دل خود داشته، همواره آداب و سنن مشترک و بعضاً تا حدودي مشترک داشته
اند که در اين ميان، ملارد و شهريار امروزي، با به هم تنيده شدن چند روستا و شکل گيري مدنيت جديد به شکل امروزي آن ظاهر شده
اند و واضح است که هر دو، جزء کوچکي از شهريار قديم به شمار مي
آيند.

 

در واقع، ملارد و عليشاه عوض (شهريار امروزي) دو يار قديمي هستند که همواره و از زمان
هاي دور، مساعد و يار يکديگر در تمامي مشکلات فرارو بوده
اند. بديهي است که امروزه نيز پيوند قديم خود را از دست نداده
 و نخواهند داد. اگر امروزه ملارد داعيه شهرستان شدن را در سر داشته باشد، حتماً همسايه قديمي
اش بايد به ياري
اش بشتابد و او را در اين کار ياري رسان باشد. زيرا شکوفايي هر همسايه، تأثيرات و برکات خوبي براي همسايگان مجاور خواهد داشت، چه برسد به دو همسايه قديمي که از دير باز و در مسير تطور و تکامل، همواره مساعد و يار يکديگر بوده
اند.

 

در آخرين مطلبي که با عنوان «شهر ملارد در استان تهران يا استان البرز؟» نوشته بوديم، سخن خود را بدينگونه بيان کرديم که:

 

«آيا تبديل شدن کرج به استان و قرار گرفتن ملارد در اين استان براي شهري چون ملارد مزيت خواهد بود، يا همانند قرار گرفتن ملارد در زير پوشش شهريار که در طي دو دهه، نوعي عقب ماندگي فرهنگي و اجتماعي و اقتصادي را براي اين شهر در پي داشته، ارمغان ديگري نخواهد داشت؟

آنچه مسلم است اين که، شهر ملارد بايد ابتدا و پيش از هر چيز، تبديل به شهرستان شده و از استيلاي اداري شهريار رهايي يابد تا بتواند بالندگي و شکوفايي خود را به دست آورد؛ چيزي که همواره از اين شهر دريغ شده و به همين دليل نيز همواره پر و بال آن را قيچي کرده
اند».

 

بيان اين مطلب نه به معناي ناديده گرفتن حق همسايگي، که از جهت تلاش براي شهرستان شدن ملارد بيان گرديده است.

 

تلاش شاگردي است که در پيش استاد، درس را آموخته و اکنون مي
خواهد استقلال خود اعلام نموده، مجلس درس برپاي دارد. در اينجا اگر استاد بر نفس خود غالب آمده، راه را بر شاگرد هموار سازد، بالطبع چيزي از بزرگي و صلابت وي نخواهد کاست.

 

روز شمار زندگي اين دو همسايه يعني ملارد و شهريار را آيندگان تدوين خواهند نمود و آنجاست که فرزندان آينده ايران خواهند ديد که اين دو همسايه قديمي چگونه و در طي قرون و اعصار، در کنار يکديگر، زيستي مسالمت آميز داشته
اند و همچون همه جاي اين کره خاکي، گاهي بر يکديگر نيز سخت گرفته
اند ولي اين سخت گرفتن براي شکوفايي و بالندگي آنان لازم بوده ولي حق همسايگي، حقي است که نمي
توان آن را ناديده گرفت.