شصت و نه سالگي راديو در ايران

 

شصت  و نه سال قبل در تاريخ 4 ارديبهشت 1319 راديو ايران آغاز به کار نمود و در اين روز، مردم ايران براي نخستين بار صداي هم ميهنان خود را از طريق راديو شنيدند. در آن زمان، آقاي ابراهيم خليل سپهري که مدير و سردبير روزنامه فرانسوي زبان «ژورنال دو تهران»  Journal de Tehranبود، به عنوان اولين رئيس دبيرخانه راديو تهران منسوب گرديد. بنا بر يادداشت
هاي سپهري، وي در زمستان سال1318 به کميسيون عالي پرورش افکار دعوت گرديد و در آنجا از وي خواسته شد که مقدمات کار براي افتتاح راديو ايران را در تاريخ 4 ارديبهشت 1319 فراهم سازد.

    آقاي سپهري جمعي از ادبا و نويسندگان را براي همکاري با راديو دعوت نمود. همچنين عده
اي از مترجمان و گويندگان زبان
هاي فرانسوي، انگليسي، آلماني، روسي، عربي و ترکي براي همکاري با راديو فراخوانده شدند.علاوه بر اين، عده
اي از نوازندگان و خوانندگان نيز براي اجراي برنامه
هاي راديويي دعوت شدند.

    انتخاب گويندگان راديو در باشگاه افسران و با حضور عده
اي از ادبا و متخصصين صدا انجام مي
گرفت.

    دستگاه فرستنده راديو، متعلق به وزارت پست و تلگراف بود. از اين
رو، راديو تهران از لحاظ فني جزء آن وزارت
خانه محسوب مي
گرديد ولي از نظر اداري و تهيه گفتار و سخنراني، و پخش خبر، موسيقي و ساير برنامه
ها مستقل بود. مخارج راديو تهران در سال اول 80 هزار تومان بود که آن
 را از بودجه پرورش افکار مي
پرداختند.

    چنان
که گفته شد، در آن زمان رئيس دبيرخانه راديو تهران، آقاي سپهري بود و وي اين اختيار را داشت تا هر مطلبي را که شخصاً مناسب تشخيص مي
دهد، پس از امضا، براي پخش به استوديو بفرستد.

    خبرهاي خارجي توسط مترجمان راديو از خبرگزاري
هاي رويتر و هاواس و غيره ترجمه مي
گرديد و پس از امضاي آقاي سپهري براي پخش به استوديو ارسال مي
گرديد.

    دو اتومبيل نيز مأمور بردن و آوردن گويندگان، نوازندگان، سخنرانان و چند تن از اعضاء فني استوديو بود.

http://malardiha.blogfa.com